Hemel en hel

Hemel en hel

Ik heb een groep gevorderden, die dol zijn op discussiëren.
Het lokaal kijkt uit op een aula van een begrafenisonderneming. Vanwege het kleine, benauwde lokaal hebben we meestal het raam open. De vrouwen merken op dat er af en toe een vreemde geur binnenwaait. (Ik ruik niets, maar dat kan aan mij liggen. Ik woon al 17 jaar aan een straat met veel uitlaatgassen, en denk wel eens dat mijn reukvermogen daardoor is afgestompt.) Ze zeggen dat het komt van ' de koelkast waar de dode mensen in liggen' . Ik bied het woord 'koeling' aan.
'Waarom zo lang in de koeling?', vraagt Halina. Bij ons, meteen onder de grond. Schoon, klaar. Gaat stinken anders. Het lichaam schreeuwt: "Ruim me op! Laat me gaan!" ' .
Ik vind dat eigenlijk wel een goede vraag. Even afgezien van mogelijk politieonderzoek na een onnatuurlijke dood (nee hoor, ik kijk niet te veel TV!) , wat zal je 5 dagen later nog afscheid nemen van een lichaam? De persoon, de ziel of hoe je het noemen wilt, is al weg, en daar neem je toch in je hart afscheid van?
Dan waag ik, op te merken dat ik liever heb dat ze mijn lichaam cremeren, dan begraven. Dat vindt Meriem wel vreemd: Als God dan komt om de doden tot leven te wekken, waar is mijn gebeente dan?
Ik leg uit dat ik geloof in reïncarnatie. Het hele concept lijkt wel nieuw te zijn voor Meriem, ik moet het 3 keer uitleggen en nog eens vertellen waarom. Volgens haar, of volgens de islamitische leer, komen er na je dood twee engelen die kijken wat je geloof was en of je goed of slecht hebt geleefd. Was je goed, dan gaat de poort naar de hemel open. Was je slecht, dan ga je naar de hel.
Nu ben ik weliswaar christelijk opgevoed, maar ook wel erg beïnvloed door mijn opleiding tot yogadocent. Ik probeer uit te leggen dat ik geloof dat het Gods bedoeling is dat iedereen, die nog niet goed is, de kans moet krijgen het te worden. God heeft geduld; Hij heeft de eeuwigheid. En ik heb moeite met de simpele zwart/witheid van goed versus slecht. Goede mensen vervallen soms in slecht gedrag, en wie bepaalt of dat een bewuste keuze is? En of ze anders konden? Volgens mij, vertel ik, moeten mensen gaan begrijpen dat God van ze houdt. En zelf van God gaan houden. Dat is mijn korte en simplistische manier om het begrip "verlichting" uit te leggen. Maar het concept van een God die liefde is, lijkt helemaal niet aan te komen.
Al pratende worden we het wel eens over een ding: Als God in staat is tot een wonder als het tot leven wekken van een duizend jaar oud gebeente, dan zal dat ook wel lukken met een bergje as. En zo is er voor ons allemaal nog hoop. En staat er aan het eind van de leestekst over iets heel anders, het volgende rijtje woorden op het bord:
Begrafenis
Crematie
Uitvaart
Reïncarnatie
Engelen
Hemel en hel.