vliesbloemmedder

Vliesbloemmedder

De juf in het verhaal uit onze lesmethode ligt in het ziekenhuis met een blindedarmontsteking.
Dat woord komt op het bord.
Een moeilijk en lang woord! Ik splits het in drie stukken en maak er een tekening bij. Ik leg uit: buikpijn, koorts, operatie.
Dat wordt gelukkig begrepen.
Zo komt het gesprek op ziekenhuizen.
“Narcose is belangrijk”, zegt Sevgi. Ze heeft een voorkeur voor het woord “belangrijk”.
“Waarom, Sevgi?”
Er volgt een tandartsverhaal, dat ik de lezer zal besparen.
Het woord narcose komt op het bord.
Ik vertel over de keer dat mijn spataderen verwijderd moesten worden. Door de ruggenprik voelde ik mijn benen niet meer, en achter een scherm zag ik ineens een groot wit ding opdoemen met rode vlekken: Mijn been, met jodium.
Ayisha kent die gewaarwording van haar keizersneden.
“Je voelt niks, en ineens, een baby!”
Ik schrijf het woord keizersnede op het bord. En ruggenprik.
Fadilah vertelt over haar belevenissen met de Nederlandse medische stand.
“Ik vliesbloemmedder, dokter, ziekenhuis, hier Oost, hij zeggen, alles uit!” Ze wijst op haar buik.
“De dokter in het Oosterziekenhuis wilde je baarmoeder er uit halen?”
“Ja, ja, en ik bang, ik zeggen nee, nee, naar Marokko.”
“Maar waarom moest je baarmoeder er uit?”
“Vliesbloemmedder!”
“Bedoel je bloedverlies?”
“Ja, bloedverlies, ik vergeten, moeilijk woord.”
Ik schrijf "baarmoeder" en "bloedverlies" op het bord. Werkelijk in de veronderstelling dat “vliesbloemmedder” een soort verhaspeling is van “bloedverlies”.
“Dan dokter Marokko, hij zegt, alleen vliesbloemmedder uit, rest blijft hier.” Ze wijst weer op haar buik.
Er begint me iets te dagen.
“Bedoel je vleesboom?
“Jaaaah, vliesboem.”
Ik schrijf vleesboom op het bord. Maak er een tekeningetje bij; een baarmoeder met een boompje erin.
Nu begrijpt iedereen het.

Maar hoe gaat Fadilah, die al drie jaar vliesbloemmeder zegt, het verschil tussen ee en ie, en oe en oo leren zeggen?
Dat wordt misschien een leuk uitspraakoefeningetje voor de volgende les:
Bloed – bloot
Weet - wiet.