oh was ik maar op Zanzibar, Zanzibar aan zee

Met mijn  nieuwe groep kijk ik naar het Jeugdjournaal. Het gaat over een mevrouw met dezelfde naam als ik. Deze Ineke heeft haar huis appeltjesgroen geverfd, en de rechter moet eraan te pas komen om te beslissen of dat mag in een straat met witte huizen. Het lijkt mij een typisch Nederlands probleem.
Ik vind eigenlijk dat alles moet mogen, als het een koophuis is. Maar al pratend komen we tot de conclusie dat er toch grenzen zijn. Zwart met doodskoppen? Groen met paarse strepen en rode stippen? Mijn cursisten zijn nog behoudender dan ik.
Rami vertelt over een dorp in Marokko, waar iedereen verplicht is zijn huis blauw of wit te schilderen. Ik Google op afbeeldingen : Chefchaouen, schitterend! ik wil er wel heen op vakantie, zeg ik. Ben je daar geboren?
- Nee, in Nador, antwoordt Rami.
Ik zoek plaatjes van Nador. Ook mooi, zeggen we allemaal als we het havenstadje zien.
En jij, Tonio?

- Mombasa, zegt Tonio.
Wow, nog mooier! Daar gaan we heen op vakantie, ja toch?

Buiten regent het intussen en de lucht is grijs.

En jij, Isac?
- Zanzibar, antwoordt hij. Ik begin al te lachen voordat ik de plaatjes zie. Als we daar op vakantie gaan, willen we nooit meer terug.
Ik klik naar Zanzibar en krijg acuut de slappe lach. Hagelwitte stranden en een azuren zee onder een strakblauwe hemel.
Isac! Wat doe je hier?!
Ze moeten allemaal lachen.
- Die plek is voor toeristen. Zanzibar is klein en er is geen werk.



De laatste is Aron. Wat is je geboorteplaats, Aron?
- Nairobi.
Behoedzaam klik ik naar Nairobi.
- Veel mensen, zegt Aron.
Nairobi is een wereldstad met wolkenkrabbers en files.

Dan klik ik nog even naar Egmond- Binnen, waar ik deels opgroeide. Zelfs het huis waar ik woonde staat op een Funda foto. Het is een gezellig dorpje aan zee.

Maar het is geen Zanzibar.

https://www.youtube.com/watch?reload=9&v=swi_EDXTIOI